Treinstel DE2 180



Historie van de DE2 "Plan X"

Als gevolg van de Tweede Wereldoorlog diende het Nederlandse spoorwegbedrijf begin jaren ’50 van de vorige eeuw opnieuw opgebouwd te worden. De NS wilde voor de lokale lijnen dieseltractie gaan invoeren en plaatste daartoe in 1950 een order voor uiteindelijk 76 dieseltreinstellen, waarvan 46 tweedelige treinstellen. Allan uit Rotterdam heeft voor het fraaie ontwerp en de bouw gezorgd.
Tussen 1952 en 1955 werden de treinstellen afgeleverd met de oorspronkelijke treinstelnummers 61 tot en met 106. Zij waren van buiten in een frisse lichtblauwe kleur geschilderd met rode biezen. Op de kop, onder de cabineramen bevonden zich een tweetal uitgespreide vleugels met daarin de letters NS. De combinatie van vleugels en kleur bezorgde dit type al snel de fraaie bijnaam “Blauwe Engel’.
Vanaf 1975 werd een aantal DE2’s gerenoveerd. Er werden onder andere nieuwe motoren geplaatst en de treinen kregen koelers op het dak. Ter onderscheiding van de niet-verbouwde stellen kregen ze een nummer in de serie 161-186. Men verwachtte dat ze tot 1990 in dienst zouden blijven, maar dit werd uiteindelijk voor enkele stellen opgerekt tot omstreeks 2002.

Ons treinstel

Ons treinstel is de DE2 180, we hebben haar Marlène genoemd. Zij is een samenstelling van de twee oorspronkelijke treinstellen 66 en 73 die i.v.m. de grote renovatie gesplitst werden en samengevoegd tot een ‘nieuw’ stel. In de beginperiode hebben de oorspronkelijke stellen dienst gedaan terwijl er nog volop door NS met stoomlocomotieven werd gereden. Na de renovatie werd het op 19 oktober 1979 opnieuw bij NS in dienst gesteld.

De 180 in haar nadagen werkend voor NS, onderweg van Hengelo naar Zutphen, juli 1985. Foto: Gerard van de Weerd

De laatste maanden voor de 180 in actieve dienst (Syntus). Station Hengelo, 13 juli 2001. Foto: Paul Kuiper




















Huidige conditie.

Na vele jaren van hard werken en ettelijke duizenden kilometers te hebben afgelegd, was het treinstel in matige conditie toen het naar de WIJS overging. Een groep van enthousiaste vrijwilligers heeft zich de eerste tijd vooral bezig gehouden met preventief onderhoud en conservatie en waar mogelijk ook al met de restauratie zelf. Tijdens die periode werd het treinstel helaas ook tijdens vandalisme zwaar toegetakeld, een grote tegenslag voor de noeste vrijwilligers.


Toekomstplannen treinstel.

Door de WIJS en de BSH zijn plannen gemaakt om het al bijna 60 jaar oude nostalgische museumtreinstel voor de toekomst te behouden. De doelstelling werd om het zoveel mogelijk terug te brengen naar de staat van vlak na de renovatie van 1979, maar wel in rijvaardige conditie. Op dit moment ondergaat onze sik een grondige revisie. Als deze helemaal klaar en tip-top in orde is, wordt de 180 naar binnen gehaald. Dit gaat in 2 delen gebeuren aangezien de loods niet lang genoeg is voor het hele treinstel.

28 januari 2012, de 180 in de grijze grondverf op het seinwezenterrein in Haarlem.

Het treinstel hedendaags naast de loods in de sporendriehoek te Haarlem.